ไวรัสไข้หวัดใหญ่

ไข้หวัดใหญ่ โรคที่มาพร้อมกับหน้าฝน 
ในช่วงฤดูฝนที่อากาศเย็นและชื้น เชื้อไวรัสต่าง ๆ โดยเฉพาะไข้หวัดใหญ่ มักจะแพร่กระจายได้รวดเร็วขึ้น 
หลายคนอาจเข้าใจว่าไข้หวัดใหญ่เป็นแค่หวัดธรรมดา แต่ในความจริง มันสามารถพัฒนาไปสู่อาการรุนแรงได้ โดยเฉพาะในกลุ่มเสี่ยง 
 
ไวรัสไข้หวัดใหญ่ แบ่งออกเป็น 3 ชนิดหลัก 
ชนิด A รุนแรงที่สุด แพร่เร็วที่สุด เช่น H1N1, H3N2 
ชนิด B ก่อโรคในคน รุนแรงปานกลาง 
ชนิด C พบน้อย อาการไม่รุนแรง 
ไวรัสสามารถติดต่อกันผ่านทาง ละอองฝอยในอากาศ, การไอ, จาม, หรือแม้แต่การพูดคุยใกล้กันโดยไม่สวมหน้ากาก 
อาการที่ควรสังเกต 
ไข้สูง หนาวสั่น ปวดเมื่อย น้ำมูกไหล ไอแห้ง เจ็บคอ 
อ่อนเพลีย เบื่ออาหาร 

หากรุนแรง: หายใจลำบาก เหนื่อยง่าย ปอดอักเสบ

 
กลุ่มเสี่ยงที่ต้องระวัง 
เด็กเล็ก (6 เดือน5 ปี) 
ผู้สูงอายุ 
ผู้ที่มีภูมิคุ้มกันอ่อนแอ 
ผู้ป่วยโรคเรื้อรัง เช่น เบาหวาน หัวใจ หอบหืด 
หญิงตั้งครรภ์ โดยเฉพาะช่วงไตรมาส 23 
 
ภาวะแทรกซ้อนที่อาจเกิดขึ้น 
ปอดอักเสบ 
โรคหอบหืดกำเริบ 
หลอดลมอักเสบ 
ภาวะหัวใจล้มเหลว 
ชักจากไข้สูง 
 
วิธีป้องกันที่แนะนำ 
ล้างมือบ่อย ๆ ด้วยสบู่หรือเจลแอลกอฮอล์ 
หลีกเลี่ยงการสัมผัสตา จมูก ปาก 
สวมหน้ากากอนามัยเมื่อต้องออกจากบ้าน 
ทำความสะอาดของใช้ส่วนตัวและของใช้ร่วมกัน 
หลีกเลี่ยงสถานที่แออัด โดยเฉพาะช่วงที่มีคนไอหรือจาม 
 
แม้ไข้หวัดใหญ่จะไม่ใช่โรคใหม่ แต่การติดเชื้อซ้ำหรือแพร่เชื้อให้คนในครอบครัวยังคงเกิดขึ้นได้บ่อยในฤดูฝน เราจึงควรดูแลตัวเองเสมอ และหมั่นสังเกตอาการเพื่อเข้ารับการดูแลตั้งแต่เนิ่น ๆ ครับ